MEYVE

(C: Meyvecât) f. Meyva, yemi

Yeni Lügat Türkçe Sözlük . 2009.

Look at other dictionaries:

  • meyve — is., bit. b., Far. mīve 1) Bitkilerde çiçeğin döllenmesinden sonra yumurtalığın gelişmesiyle oluşan tohumları taşıyan, genellikle yenebilen organ, yemiş 2) mec. Ürün, sonuç, kâr Mektebimizin şapirografla basılan haftalık Fidan ında, en güzel… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • meyve ortası — is., bit. b. Yemişlerin meyve dışı ve meyve içi arasında bulunan sulu ve etli bölümü …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • meyve ağacı — is. Meyve veren ağaç …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • meyve bahçesi — is. İçinde meyve ağaçları olan bahçe …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • meyve dışı — is., bit. b. Birinci zar …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • meyve ezmesi — is. Meyvelerin ezilmesi sonucu elde edilen yiyecek …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • meyve içi — is., bit. b. Meyvelerde, tohumların bulunduğu iç bölüm …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • meyve kabuğu — is., bit. b. Meyvenin dış yüzeyini kaplayan kalın tabaka …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • meyve reçeli — is. Meyveden yapılan şekerli tatlı …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • meyve sineği — is., hay. b. Meyvelere musallat olan sinek türü …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.